Μία μέρα πριν την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν, που διοργανώνεται, κάθε χρόνο, το δεύτερο Σάββατο του Ιουνίου, συγκέντρωσα σε ένα άρθρο τα δέκα πιο αγαπημένα μου τζιν από την ελληνική αγορά σε μια λίστα που ελπίζω να σας φανεί αρκετά χρήσιμη στους φετινούς «πανηγυρισμούς» σας έξω από κάβες, μπαρ, όπως φυσικά και εντός του σπιτιού σας. Η λίστα φυσικά είναι φτιαγμένη με απόλυτα υποκειμενικά κριτήρια και περιλαμβάνει τζιν που βρίσκονται ως σταθερές επιλογές και στη δική μου σπιτική κάβα, τα τελευταία χρόνια.
Το τζιν δε θα μπορούσε να μην έχει παγκόσμια ημέρα στο ημερολόγιο. Βρίσκεται άλλωστε τα τελευταία χρόνια σταθερά στην πρώτη θέση ως η κατηγορία αποστάγματος με την μεγαλύτερη ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο, δικαιολογώντας ξεκάθαρα τη μανία με την οποία ξεπηδούν συνέχεια νέα προϊόντα.
Από τα τελευταία στοιχεία που έχω από την IWSR, η οποία καταγράφει τις καταναλώσεις αλλά και τις παγκόσμιες τάσεις στη βιομηχανία των ποτών, ενώ η παγκόσμια κατανάλωση σε αλκοόλ παρουσίασε το 2018 μια μικρή πτώση της τάξης του -1,6%, κλείνοντας στα 27,6 δισεκατομμύρια κιβώτια εννέα λίτρων, η κατανάλωση του τζιν παρουσίαση γενναία αύξηση +8,3%! Πιο συγκεκριμένα, το 2018 πωλήθηκαν παγκοσμίως 72 εκατομμύρια κιβώτια εννέα λίτρων, ενώ οι προβλέψεις έλεγαν πως θα έφθανε τα 88 εκατομμύρια κιβώτια μέχρι το 2023. (Δεν είχαν υπολογίσει φυσικά την πανδημία του COVID-19.
Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο δε, η κατανάλωση το 2018 παρουσίαση θεαματική αύξηση της τάξης του 32,5% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, ενώ η μεγαλύτερη αγορά σε όγκο για το τζιν, αυτή των Φιλιππίνων, κατέγραψε αύξηση +8%, ενώ στη Βραζιλία, ίσως η πλέον σημαντική από τις νέοαναδυόμενες αγορές για αλκοόλ παγκοσμίως, η κατανάλωση διπλασιάστηκε μέσα σε μόλις ένα χρόνο!
Η Παγκόσμια Ημέρα Τζιν ξεκίνησε να γιορτάζεται το 2009, που αλλού, στο Ηνωμένο Βασίλειο, και γιγαντώθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο το 2014. Έκτοτε τιμάται και στη χώρα μας, με θεματικά πάρτι, ιβέντ και αναφορές στα σόσιαλ μίντια.
Η χώρα μας έχει «χτυπηθεί» κι αυτή από τη φρενίτιδα του ευρέος φάσματος προϊόντων, προσφέροντας στον καταναλωτή πάρα πολλές ενναλακτικές για να εξερευνήσει και να απολαύσει σε ένα Μαρτίνι, σε ένα τζιν εν τόνικ ή σε άλλα κοκτέιλ. Ιδού λοιπόν η δική μου λίστα με τα πλέον αγαπημένα προϊόντα που εισάγονται στην ελληνική αγορά, για την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν.
Τα πιο αγαπημένα μας προϊόντα για την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν
Mataroa Mediterranean Dry Gin
Η ποτοποιία-αποσταγματοποιία Μελισσανίδη διαθέτει ιστορία σχεδόν 100 χρόνων, αφού εν έτει 1924 ξεκίνησε η λειτουργία της με την παραγωγή ούζου. Σήμερα, το τιμόνι της απόσταξης, οι μυστικές συνταγές και το μεράκι στην παραγωγή ούζου, όπως και τσίπουρου, έχει κληροδοτηθεί στον τρίτης γενιάς ποτοποιό-αποσταγματοποιό Δημήτρη Μελισσανίδη.
Η δημιουργικότητα του κυρίου Μελισσανίδη και η επιθυμία του ίδιου και των συνεργατών του για ευθυγράμμιση με τις διεθνείς τάσεις στην παραγωγή αποσταγμάτων ήταν που γέννησαν και την ιδέα για τη δημιουργία ενός ακόμη προϊόντος, το οποίο δε θα απευθυνόταν μόνο στην εγχώρια αγορά, παρά θα ήταν σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να σταθεί ψυχή τε και σώματι –τόσο δηλαδή με την ίδια τη συνταγή όσο και με την παρουσίαση του- στην παγκόσμια αγορά. Και εγένετο τζιν Mataroa.
Για την παραγωγή του χρησιμοποιείται ένας χάλκινος άμβυκας 200 μόλις λίτρων, ελληνικής κατασκευής. Στο απόσταγμα μελάσας που χρησιμοποιείται ως βάση μουλιάζει ο καρπός αρκεύθου, ενώ όλα τα υπόλοιπα υλικά προστίθενται σε ειδικό καλάθι στο εσωτερικό του άμβυκα, ώστε να ακολουθηθεί η μέθοδος του vapor infusion.
Στη μύτη είναι έντονο με χαρακτήρα London Dry Gin. Έχοντας ως βάση τα πευκώδη και γήινα αρώματα του αρκεύθου και του κολίανδρου, ξεχωρίζουν και κάποια φρουτώδη, εσπεριδοειδών και κάποια ανθικά, όπως το εξόχως διακριτικό της βιολέτας.
Στο στόμα είναι φυσικώς γλυκό και γήινο με έντονη τη γλυκόριζα και μια ελαφριά αλμύρα που δένει το όλο γευστικό σύνολο. Το αλκοόλ δεν ενοχλεί σε καμία περίπτωση, τουναντίον, θα ήθελα κάποια στιγμή να κυκλοφορήσουν και μια πιο υψηλόβαθμη έκδοση. Αν το δοκιμάσετε αυτήν την εποχή του χρόνου, χαμηλώστε ελαφρώς τη θερμοκρασία του, μην το πιείτε στους 35 βαθμούς Κελσίου. Δουλεύει καλά σε Μαρτίνι, εξαιρετικά με τόνικ και στέκεται υπερήφανα στο πίσω μέρος του μπαρ σας ή στην προθήκη του σπιτιού σας, ως ένα εξαιρετικό ελληνικό προϊόν! Must buy για την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα Τζιν!
Tanqueray No TEN
Το τζιν Tanqueray No TEN ήταν ένα από τα πρώτα premium τζιν που εισήχθησαν στην ελληνική αγορά, αρκετά χρόνια πριν και τολμώ να πω πως όρισε την ομώνυμη κατηγορία στην Ελλάδα εκείνα τα πρώτα χρόνια. Από το 2014 μάλιστα, χρονιά που αναδιαμόρφωσε την οπτική του ταυτότητα, διαθέτει ίσως την πιο όμορφη φιάλη από τζιν που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά. Αναπαριστά έναν βίντατζ λεμονοστύφτη, σε υπέροχη Αρ Ντεκό αισθητική, αντικατοπτρίζοντας συμβολικά τον υπέροχο αρωματικό και γευστικό χαρακτήρα των εσπεριδοειδών που κυριαρχεί.
Το Tanqueray No TEN είναι 100% χειροποίητο και αποστάζεται τέσσερις φορές σε μικρές παρτίδες. Παίρνει το όνομά του από τον ομώνυμο άμβυκα Νο. 10, τον επονομαζόμενο και ‘’Tiny Ten’’, ο οποίος μέχρι τη χρονιά κυκλοφορίας του το 2000 χρησιμοποιούνταν ως άμβυκας για πειραματικές αποστάξεις, ενώ η υπέροχη γεύση του είναι αποτέλεσμα του άψογου συνδυασμού των υλικών του.
Είναι δημιουργημένο επάνω στη συνταγή των τεσσάρων βοτανικών στοιχείων (άρκευθος, κόλιανδρος, ρίζα αγγελικής και γλυκόριζα) του κλασικού τζιν Tanqueray, στα οποία έχουν προστεθεί άλλα τέσσερα αρωματικά συστατικά (φρέσκο λευκό γκρέιπφρουτ, φρέσκο λάιμ, φρέσκο πορτοκάλι και άνθη χαμομηλιού).
Έχει κερδίσει τρεις φορές συνεχόμενα τον τίτλο του καλύτερο λευκού αποστάγματος στο διαγωνισμό του San Francisco. Μήπως να το τιμήσετε κι εσείς στην Παγκόσμια Ημέρα Τζιν;
Monkey 47
Ο μύθος συνδέει τον Μοντγκόμερι Κόλινς, έναν Βρετανό της Βασιλικής Αεροπορίας με αγάπη στα άγρια ζώα, με την αναβίωση της συνταγής για τζιν που απέσταζε πριν περίπου τέσσερεις δεκαετίες λίγο έξω από το Μέλανα Δρυμό. Από το τεράστιο αυτό δάσος, με την εξαιρετική βιοποικιλότητα, ήταν που ο «Μόντι» αγόρασε, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα πανδοχείο και το ονόμασε “The Wild Ape” προς τιμή μιας μαϊμούς που είχε υιοθετήσει λίγα χρόνια πριν. Από το όνομα αυτού του πανδοχείου εμπνεύστηκε ο Αλεξάντερ Στάιν το 2006 και «ξεκίνησε» το Monkey 47, χρησιμοποιώντας 47 διαφορετικά βότανα και μπαχαρικά, πολλά εξ’ αυτών από τον Μέλανα Δρυμό, στην προσπάθεια του να αναδημιουργήσει το τζιν-σήμα κατατεθέν της περιοχής.
Για τα συστατικά του σημειώστε: ολόφρεσκες φλούδες πορτοκαλιού και φράπας, που κάθε μέρα ξεφλουδίζουν δύο γυναίκες του χωριού, μέχρι τους βλαστούς από ελάτη, χαρακτηριστικό του Μέλανα Δρυμού, έξι είδη πιπεριού, μοσχοκάρυδο, χαμομήλι, άνθη αφροξυλιάς, άνθη ακακίας και φυσικά τους καρπούς από άρκευθο. Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η παραγωγική διαδικασία όταν επισκέφθηκα το πρώτο του αποστακτήριο, ένα σπιτάκι στη μέση του πουθενά, έξω από το Μέλανα Δρυμό.
Κι αυτό διότι το Monkey 47 εξαγοράστηκε από την Pernod Ricard και όπως είναι φυσικό η παραγωγή του πολλαπλασιάστηκε. Οπότε, προφανώς πλέον τις φλούδες εσπεριδοειδών δεν τις ξεφλουδίζουν δύο μόνο κυρίες από το χωριό, παρόλα αυτά, η γαλλική εταιρεία έχει καταφέρει να διατηρήσει αναλλοίωτη την ποιότητα και τη γεύση του, όπως και αν το έχει καταφέρει.
Σούπερ αρωματικό, με στιβαρό όμως προφίλ γεύσης και όγκο στο στόμα, καθώς και αυτή τη χαρακτηριστική «γλύκα» από την προσθήκη των lingon berries, που το έκανε διάσημο σε όλα τα πέρατα της γης. Φτιάχνει εξαιρετικό τζιν με τόνικ και αποδεικνύει πως οι Γερμανοί είναι σοβαρά μαστόρια στην τέχνη της απόσταξης, κληροδότημα των πρώτων αποσταγματοποιών φρούτου του γερμανικού κράτους.
Ιδανικό για τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Τζιν…
Martin Miller’s
Ή αλλιώς «Αγγλία – Ισλανδία = Συμμαχία»! Υπερηφανεύεται πως είναι ένα από τα πρώτα premium τζιν παγκοσμίως, με την παραγωγή του να ξεκινά το μακρινό 1999, αρκετά χρόνια πριν την τεράστια παγκόσμια μόδα του τζιν.
Το Martin Miller’s αποστάζεται στην Αγγλία, στο αποστακτήριο του Langley και σε έναν άμβυκα ονόματι Angela (πόσο κουλ!), ενώ στη συνέχεια αποστέλλεται στην κρύα Ισλανδία, σε ένα aller-retour ταξίδι 3,000 μιλίων, όπου του προσθέτουν πεντακάθαρο νερό από πηγές το βόρειου και απομονωμένου αυτού κράτους.
Το Martin Miller’s πωλείται σε μια αξιοπρεπή τιμή, αυτό που λέμε «τίμια», ενώ διαθέτει ακριβώς το προφίλ γεύσης και αρωμάτων που προτιμώ· λεμονάτο, φουλ στον άρκευθο και αρκετά ξηρό και στιβαρό εξαιτίας της γενναίας δόσης από κασσία. Τόσο σε Μαρτίνι όσο και σε Τζιν εν Τόνικ θα ξεχωρίσει, αν σας αρέσει αυτό το προφίλ γεύσης.
Από τις must επιλογές, όχι μόνο για την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν, αλλά και για πάντα!
Fifty Pounds
Οι παραγωγοί του Fifty Pounds δημιούργησαν ένα τζιν με όνομα και κόνσεπτ που παραπέμπει στην Αγγλία του 1736, χρονιά που εφαρμόσθηκε το φορολογικό νομοσχέδιο για τα αποστακτήρια που δεν κατάφερναν να αποσπάσουν άδεια, το επονομαζόμενο Gin Act, που σκοπό είχε να μειώσει την παραγωγή και κατανάλωση του τζιν, 200 σχεδόν χρόνια πριν την αμερικανική ποτοαπαγόρευση.
Οι «παράνομοι» παραγωγοί ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν ετήσιο φόρο πενήντα βρετανικών λιρών για να συνεχίσουν να παράγουν τζιν. Λέγεται πως μέχρι το 1742 που καταργήθηκε το νομοσχέδιο, μόλις δύο αποστακτήρια κατάφεραν/συμφώνησαν να πληρώσουν τον εν λόγω φόρο.
Ο χαρακτήρας του Fifty Pounds είναι καθαρός και κρυστάλλινος , ελαφρώς λεμονάτος και με έντονο το στοιχείο του αρκεύθου. Στην γευστική του παλέτα δε «χορεύουν» περίεργες γεύσεις και αρώματα, διατηρώντας ένα ήπιο προφίλ, χαρακτηριστικό ενός αρχετυπικού τζιν London Dry, με πιο μακρά επίγευση. Δε με έχει απογοητεύσει ποτέ.
Beefeater 24
Το μεγαλύτερο αδερφάκι του κλασικού Beefeater δημιουργήθηκε το 2008 από έναν θρύλο της απόσταξης, τον Desmond Payne, και αποστάζεται στην καρδιά του Λονδίνου (Kensington). Το όνομά του «κλείνει το μάτι» στο μούλιασμα των βοτανικών στοιχείων που χρησιμοποιούνται στη συνταγή για 24 ολόκληρες ώρες στον αποστακτήρα, ενώ μέσα από τη χρήση τσαγιού ως επιπλέον βοτανικό στοιχείο στο μείγμα, «εκμεταλλεύεται» την παράδοση του James Burroughs (δημιουργού του πρώτου Beefeater) ως έμπορο τσαγιού.
Αρκούντως λεμονάτο και βοτανικό στο άρωμα και στη γεύση, διαθέτει μια στιβαρή ραχοκοκαλιά 45% αλκοολικών βαθμών που το βοηθάει να σταθεί σε περίπτωση ανάμειξης, αλλά και να ξεχωρίσει με την επίγευσή του. Σε εξαιρετική τιμή για την ποιότητα του, ιδανικό για τους εορτασμούς την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν.
Williams Chase GB Extra Dry gin
Το Williams Chase BG Extra Dry gin διαθέτει μια άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία πίσω από την ιστορία του. Αποτελεί πνευματικό τέκνο του Williams Chase, ενός παραγωγού πατάτας από το Herefordshire της Αγγλίας, ο οποίος κάποια στιγμή αποφάσισε να δημιουργήσει μια μάρκα από premium πατατάκια!
Κάποια στιγμή το 2004 συνάντησε στην Αμερική έναν παραγωγό αποσταγμάτων, ο οποίος τον έπεισε να ξεκινήσει να αποστάζει πατάτες για να φτιάξει βότκα. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Williams Chase πούλησε την εταιρεία με τα πατατάκια για 30 εκατομμύρια βρετανικές λίρες και αφοσιώθηκε πλήρως στις αποστάξεις του, για να φτιάξει στη συνέχεια και τζιν, με βάση αυτό το απόσταγμα από πατάτες.
Το Williams Chase GB Extra Dry αποστάζεται σε έναν αποστακτήρα τύπου Carter, με μια σχεδόν κλασική συνταγή που περιλαμβάνει κορυφές και καρπούς αρκεύθου, ρίζα Αγγελικής, κανέλα, καρδάμωμο, φλούδες λεμονιού και τζίντζερ.
Στη μύτη είναι γήινο και ελαφρώς μπαχαρένιο, ενώ στο στόμα είναι δυνατό και ελαφρώς κρεμώδες. Το λεμόνι και ο άρκευθος δηλώνουν παρών σε κάθε ευκαιρία (έχετε πλέον καταλάβει τα προφίλ γεύσης που προτιμώ), ενώ οι νότες τζίντζερ χαρίζουν απλόχερα έναν όμορφο και εξωτικό χαρακτήρα.
Poli Marconi 46
Ο οίκος παραγωγής γκράπας Poli είναι από τους σπουδαιότερους στην Ιταλία, αυτό το γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται με το αλκοόλ. Από το 2015 μάλιστα, ο οίκος αποφάσισε να κολυμπήσει σε σχετικά άγνωστα για εκείνον νερά, κυκλοφορόντας το πρώτο του απόσταγμα, εκτός κατηγορίας γκράπας, ένα τζιν, το Poli Marconi 46.
Το αποστακτήριο του Poli βρίσκεται από το 1898 στην καρδιά της επαρχίας του Βένετο, στο Schiavon, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το Bassano del Grappa, την πόλη όπου «γεννήθηκε» το εθνικό απόσταγμα της Ιταλίας. Ιδρύθηκε από τον Giobatta Poli και, αφού επέζησε παγκόσμιους πολέμους, πείνες και οικονομικές δυσπραγίες, μεταπηδώντας από γενιά σε γενιά, από Giobatta σε Giovanni κι από Giovanni σε Giobatta, έφθασε στον συνεπίθετο Jacopo, σύγχρονο πατριάρχη της κληρονομιάς των Poli αλλά και μέγα πιονέρο της απόσταξης.
Ο κύριος Πόλι ανέπτυξε το 2010 έναν νέο τύπο υβριδικού αποστακτήρα, ίσως τον πιο σύγχρονο τεχνολογικά αυτή την στιγμή στην Ιταλία, που αποτελείται από ένα σετ διπλού καζανιού το οποίο συνδέεται με μια αποστακτική στήλη, χωρίς όμως ρυθμιζόμενες πλάκες επαναρροής. Η ιδιαιτερότητα αυτού είναι πως ρουφά τον αέρα εσωτερικά των καζανιών, χαμηλώνοντας την πίεση άρα και την απαιτούμενη θερμοκρασία απόσταξης. Η θερμοκρασία στην οποία συνήθως αποστάζουν με αυτόν τον αποστακτήρα είναι κοντά στους 55 βαθμούς Κελσίου μόλις!
Η Chrysopea, όπως είναι γνωστός ο αποστακτήρας, ρυθμίστηκε το 2015 για την παραγωγή του τζιν Poli Marconi 46, το οποίο παράγεται σε σχετικά μικρές ποσότητες, με βοτανικά στοιχεία της περιοχής βόρεια του Βένετο, από όπου δηλαδή κατάγεται η οικογένεια. Πιο συγκεκριμένα, για την παραγωγή του τζιν χρησιμοποιούνται: άρκευθος, σταφύλι μοσχάτο, ελβετικό πεύκο (Pinus cembra) και πεύκο του βουνού (Pinus mugo), μέντα, καρδάμωμο και κόλιανδρος.
Το Poli Marconi 46 εμφιαλώνεται σε μια υπέροχη φιάλη, που συνδυάζει τις παλιές γραμμές των πρώτων φιαλών από τζιν ή μπράντι του 19ου αιώνα και τα ιδιαίτερα καπάκια τους, με τη σύγχρονη αισθητική κατασκευής, τον περίτεχνα σχεδιασμένο λαιμό και τους ανάγλυφους χαρακτήρες επάνω της.
Παίρνει το όνομα του από τον Γουλιέλμο Μαρκόνι, εφευρέτη του τηλέγραφου, κατόχου του Νόμπελ φυσικής του 1909 και κομμάτι φυσικά της ιστορίας της Ιταλίας αλλά και του ίδιου του brand. Το νούμερο 46, από την άλλη, αντιπροσωπεύει τους αλκοολικούς βαθμούς εμφιάλωσης του τζιν αλλά και το νούμερο της οδού Marconi, στο Schiavon, διεύθυνσης που βρίσκεται και το αποστακτήριο του οίκου.
Η μύτη του είναι έντονη, με έντονα τα αρώματα του πεύκου και του άρκευθου, συνοδευόμενα από μια χαρακτηριστική βοτανικότητα και έναν όμορφα ενσωματωμένο ανθικό χαρακτήρα, λογικά από τα μοσχάτα σταφύλια που έχουν χρησιμοποιηθεί. Λεβάντα, θυμάρι, μέντα και πευκοβελόνες. Στο στόμα είναι κρεμώδες και έντονα γήινο. Πευκοβελόνες και φύλλα ευκάλυπτου δημιουργούν τη ραχοκοκαλιά της γεύσης, ενώ η αίσθηση της μέντας εκκενώνει μικρές εκρήξεις φρεσκάδας που διεγείρουν μοναδικά τον ουρανίσκο.
Εξαιρετικό για την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν!
Cotswolds Dry
Άλλη μια ενδιαφέρουσα ιστορία ενός ανθρώπου που παράτησε τη δουλειά γραφείου ως επενδυτής κεφαλαίων, αποφασίζοντας να εισέλθει, άκρως επιτυχημένα όπως απεδείχθη, στην παραγωγή αποσταγμάτων. Ο Daniel Szor ξεκίνησε κάνοντας αυτό που γνωρίζει καλά. Επένδυσε «βάζοντας άλλους» να του φτιάξουν ουίσκι. Καθότι όμως η παραγωγή ουίσκι παίρνει χρόνο, μέχρι αυτό να ωριμάσει και να εμφιαλωθεί και προκειμένου να ρυθμίσει τη ρευστότητά του, αποφάσισε να παρασκευάσει μόνος του και ένα πιο «εύκολο» και σίγουρα πιο γρήγορο ποτό, τζιν.
Προσέλαβε λοιπόν τρεις αποσταγματοποιούς και τους έστησε ένα εργαστήριο με έναν μικρό αποστακτήρα στον καθένα, δίνοντας τους την ευκαιρία να πειραματιστούν με 150 διαφορετικά βοτανικά στοιχεία για δύο μήνες. Ο πρώτος μήνας ήταν αφιερωμένος στην απόσταξη, ενώ ο δεύτερος στο «πάντρεμα» των διαφορετικών αποσταγμάτων μεταξύ τους και στη δημιουργία διάφορων συνταγών. Οι συνταγές που προκρίθηκαν ήταν δώδεκα, για να μειωθούν στη συνέχεια στις τρεις. Αυτές οι τρεις συνταγές δοκιμάστηκαν από μία επιτροπή εμπειρογνωμόνων και έτσι κατέληξαν στην τελική συνταγή του Cotswolds Dry.
Τα βοτανικά στοιχεία της συνταγής που επιλέχθηκε ήταν τα εξής: καρποί αρκεύθου, γκρέιπφρουτ, λάιμ, μαύρο πιπέρι, λεβάντα, φύλλα δάφνης, καρδάμωμο, ρίζα αγγελικής και σπόροι κόλιανδρου. Αυτά μουλιάζουν σε ουδέτερη αλκοόλη μέσα στον αποστακτήρα 500 λίτρων, για να αποσταχθούν στους 83% αλκοολικούς βαθμούς και να προστεθεί στη συνέχεια νερό για να φθάσει τους βαθμούς εμφιάλωσης στο 46%.
Βοτανικό και ελαφρώς λουλουδάτο, μεγάλη ποσότητα αιθέριων ελαίων, με μια στιβαρή προσέγγιση από το μαύρο πιπέρι και μακρά, ρετσινάτη επίγευση από τον άρκευθο. Άκρως ενδιαφέρον προϊόν, κάτι που αποδεικνύεται και πολλά διεθνή βραβεία που λαμβάνει κατά καιρούς.
Βρίσκεται επάξια στη θέση με τις αγαπημένες μας επιλογές για την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν.
Sipsmith London Dry
Το Sipsmith ήταν το πρώτο τζιν που κατάφερε να πάρει άδεια λειτουργίας με μικρής χωρητικότητας χάλκινο άμβυκα. Μέχρι τότε, το ελάχιστο επιτρεπόμενο όριο χωρητικότητας άμβυκα ήταν τα 800 λίτρα. Η «Σύνεση» (Prudence, στα αγγλικά) είναι ένα χάλκινο κόσμημα-άμβυκας 300 λίτρων, κατασκευασμένο από την διάσημη γερμανική Carl, που φημίζεται ότι φτιάχνει τους καλύτερους άμβυκες στον κόσμο, ειδικούς για την απόλυτα αρτιζάνικη απόσταξη. Αυτό είναι και το πρώτο στοιχείο που στην Sipsmith τονίζουν στην παραγωγή τους, ότι δηλαδή περιορίζεται σε πολύ μικρά ετήσια νούμερα (small batch) και ότι είναι πλήρως ελεγχόμενη.
Αυτό ήθελαν και οι δύο ιδιοκτήτες του Sipsmith. Ο Σαμ Γκόλσουορθι (Sam Galsworthy) και ο Φέρφαξ Χολ (Fairfax Hall) μαζί με τον master distiller τους, και πασίγνωστο γκουρού στο χώρο του μπαρ, Τζάρεντ Μπράουν (Jared Brown) αποφάσισαν να φτιάξουν ένα τζιν με αυτά τα χαρακτηριστικά, που όμως θα διατηρεί και τα στοιχεία που καθιέρωσαν τον όρο London Dry Gin. Το τζιν στην περίπτωση τους προέρχεται 100% από απόσταξη με την παραδοσιακή μέθοδο.
Η «Σύνεση» αποτελείται από έναν χάλκινο λέβητα, όπου μαρινάρονται τα υλικά για 14 ώρες και στη συνέχεια από κει ξεκινά η απόσταξη, μία στήλη τύπου Carterhead από όπου περνά το αλκοόλ σε αέρια μορφή και συναντά τα επιπλέον υλικά που βρίσκονται σε ένα μεταλλικό καλάθι, μία στήλη συνεχούς απόσταξης που χρησιμοποιείται μόνο για την βότκα που παράγουν, και φυσικά από τον συμπυκνωτή όπου το αλκοόλ υγροποιείται.
Το αλκοόλ που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του Sipsmith είναι 96% απόσταγμα κριθαριού, ενώ τα υλικά που δίνουν τη χαρακτηριστική γεύση του είναι δέκα τον αριθμό και είναι τα εξής: Καρποί άρκευθου και κόλιανδρου, ρίζα ίριδας και αγγελικής, γλυκόριζα, κασσία και το ξαδερφάκι της η κανέλλα, αμυγδαλόσκονη, αποξηραμένες φλούδες από σεβιγιάνικα πορτοκάλια, αλλά και από σισιλιάνικα λεμόνια.
Από το 2009 που ξεκίνησε η παραγωγή του Sipsmith, σε ένα μικρό γκαράζ που είχα την τύχη να επισκεφθώ στην καρδιά του Λονδίνου, μέχρι σήμερα, έχουν μεσολαβήσει πολλά. Οι εγκαταστάσεις της εταιρείας έχουν μεταφερθεί σε νέο χώρο, αντάξιο του brand, στη «Σύνεση» ήρθε να προστεθεί η «Υπομονή» (Patience) και η «Σταθερότητα» (Constance) –δύο νέοι αποστακτήρες- ενώ από το 2016, το πλειοψηφικό πακέτο της εταιρείας πέρασε στην πολυεθνική Beam – Suntory, η οποία λογικά θα έχει σίγουρα επιστρατεύσει κι άλλους αποστακτήρες με περίεργα ονόματα. Προφανώς, το Sipsmith έχει καταφέρει έκτοτε να λάβει ένα μεγάλο μερίδιο στις προτιμήσεις των καταναλωτών, κάτι που άλλωστε προκύπτει αυταπόδεικτα από την μεγάλη εξαγορά από την Beam – Suntory.
Η συνταγή του Sipsmith περιλαμβάνει δέκα βοτανικά στοιχεία από όλο τον κόσμο: καρπούς αρκεύθου από τη Βόρειο Μακεδονία, σπόρους κόλιανδρου από τη Βουλγαρία, ρίζα αγγελικής από τη Γαλλία, ισπανική γλυκόριζα και τριμμένο αμύγδαλο, ρίζα ίριδας από την Ιταλία, φλοιό κασσίας από την Κίνα, κανέλα από τη Μαδαγασκάρη και φλούδες λεμονιού και πορτοκαλιού, ομοίως από την Ισπανία.
Ξηρό και σούπερ λεμονάτο, με βάθος και πολυπλοκότητα που όμως δεν αλλοιώνει το χαρακτήρα του, ούτε σε μπερδεύει. Η γλυκόριζα του χαρίζει μια φυσική αίσθηση γλυκύτητας, ενώ η επίγευση του είναι χαρακτηριστική και μακράς διάρκειας. Πως να μην το τιμήσετε την Παγκόσμια Ημέρα Τζιν;
