Στη χώρα μας μπορεί να μην «ζούμε» τόσο έντονα το Μουντιάλ, όσο φερ’ ειπείν στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στο Μεξικό ή στη Μεγάλη Βρετανία, όμως είναι γνωστά αυτά που συμβαίνουν στις προαναφερθείσες, όπως και σε άλλες χώρες, οι οποίες ζουν και αναπνέουν για τη διοργάνωση του παγκοσμίου κυπέλλου. Δυστυχώς, τα περιστατικά βίας και διατάραξης της δημόσιας τάξης, σε αρκετές από αυτές τις χώρες δεν εκλείπουν. Φίλαθλοι συγκεντρώνονται σε μπαρ της γειτονιάς, καταναλώνουν εκατομμύρια λίτρα αλκοολούχων ποτών και κάπως έτσι οι φασαρίες είναι αναπόφευκτες, είτε εκεί στις παμπ, είτε αργότερα, στους δρόμους και στα στις οικογενειακές τους εστίες.
Στη χώρα που γέννησε τον σύγχρονο, οργανωμένο, ποδοσφαιρικό χουλιγκανισμό, τουλάχιστον όπως τον γνώρισε ο κόσμος από τη δεκαετία του ’60 κι έπειτα, στη χώρα που αυτός απέκτησε μαζική μορφή κι άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ποπ κουλτούρα της, εκεί που κορυφώθηκε με μεγάλες γηπεδικές τραγωδίες, αλλά και στο ίδιο μέρος που ως αντίβαρο ήρθε και η τεράστια πολιτική αντεπίθεση, με την κυβέρνηση της Θάτσερ και τα εκατοντάδες προληπτικά μέτρα που ελήφθησαν, φαίνεται πως λαμβάνεται μια ακόμη εθνική πρωτοβουλία για την καταπολέμηση του ανίκητου αυτού φαινομένου που απορρέει από ένα άσβεστο πάθος.
Καθώς στην Αγγλία χουλιγκανισμός, εγκληματικότητα και κατανάλωση αλκοόλ διαχρονικά βαδίζουν χέρι-χέρι, και στο πλαίσιο της διοργάνωσης του φετινού Μουντιάλ που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, η βρετανική κυβέρνηση έριξε στην μάχη 7.300 ηλεκτρονικά βραχιολάκια ανίχνευσης της κατανάλωσης αλκοόλ!
Μην τρομάζετε, το μέτρο δεν απευθύνεται στον γενικό πληθυσμό, αλλά σε καταδικασμένους, ελεύθερους με περιοριστικούς όρους πλέον, εγκληματίες, των οποίων τα αδικήματα συνδέθηκαν με την κατανάλωση αλκοόλ. Μάλιστα, το εν λόγω μέτρο εντάσσεται στους όρους της επιτήρησής τους.
Τα λεγόμενα sobriety tags ή SCRAM tags (Secure Continuous Remote Alcohol Monitoring) δεν είναι πολύ καινούρια. Φοριούνται στον αστράγαλο και παρακολουθούν συνεχώς την παρουσία αλκοόλης στον οργανισμό μέσω του ιδρώτα. Πρωτοχρησιμοποιήθηκαν το 2020 και το 2021 και πιο ενδιαφέρον από την ίδια την τεχνολογία είναι ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται.
Η κυβέρνηση δεν προβάλλει το μέτρο ως πρωτοβουλία του εθνικού συστήματος υγείας, ούτε ως τμήμα κάποιας ευρύτερης εκστρατείας κατά της κατανάλωσης αλκοόλ. Το βασικό επιχείρημά της έχει ως σκοπό την αποτροπή της υποτροπής των αποφυλακισμένων, όσο το δυνατόν λιγότερα νέα αδικήματα και βέβαια την μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για την αστυνομία, τα δικαστήρια και το σωφρονιστικό σύστημα. Τελικά, όλα καταλήγουν στο ίδιο σημείο, λιγότερα έξοδα για το κράτος.
Τα τελευταία χρόνια, η δημόσια συζήτηση γύρω από το αλκοόλ περιστρέφεται συνήθως γύρω από την υγεία, την πρόληψη ή την κατανάλωση χαμηλού κινδύνου. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το ζήτημα σχεδόν αποκλειστικά ως πρόβλημα δημόσιας τάξης και οικονομικής διαχείρισης.
Για τους Βρετανούς βέβαια, η σύνδεση ποδοσφαίρου, αλκοόλ και δημόσιας τάξης αποτελεί διαχρονική ανησυχία. Από τις εκστρατείες της κυβέρνησης Θάτσερ κατά του χουλιγκανισμού τη δεκαετία του 1980 μέχρι τις απαγορεύσεις μετακινήσεων οπαδών, τα συστήματα ταυτοποίησης, τις κάμερες παρακολούθησης και τους αυστηρότερους ελέγχους στα γήπεδα, το βρετανικό κράτος αναζητά εδώ και δεκαετίες τρόπους για να περιορίσει τη βία που συνδέεται με το ποδόσφαιρο. Οι χούλιγκαν των ’80s είχαν απέναντί τους αστυνομικούς, φράχτες και απαγορεύσεις μετακινήσεων. Οι παραβάτες του 2026 έχουν ένα βραχιολάκι στον αστράγαλο. Υπό αυτό το πρίσμα, τα sobriety tags αποτελούν μάλλον το πιο πρόσφατο κεφάλαιο μιας μακράς ιστορίας.
