Με το 2018 να βρίσκεται μια ανάσα από την ολοκλήρωσή του, δε θα μπορούσαμε να μην μπαίναμε στον πειρασμό να κοιτάξουμε πίσω. Και καθότι εδώ στο Bitterbooze.com αγαπάμε, εκτός των άλλων, και το κρασί και το τιμούμε στην καθημερινότητά μας ως ισότιμο μέλος μεταξύ των αλκοολικών μας επιλογών, αποφασίσαμε να ανατρέξουμε στην οινική χρονιά που ακόμη διανύουμε, προσπαθώντας να βρούμε ετικέτες και χρονιές με τα κρασιά που ξεχωρίσαμε, τα κρασιά που διακρίθηκαν, πάντα με βάση τα προσωπικά μας κριτήρια. Δηλαδή, όχι ακριβώς τα δικά μας, αλλά πέντε φίλων του κρασιού και επαγγελματιών του χώρου, των οποίων τη γνώμη εκτιμούμε πολύ.
Ζητήσαμε λοιπόν από τον Δημήτρη Μότσο, τον Θεόδωρο (Ted) Λέλεκα, τον Πέρρυ Παναγιωτακόπουλο, τον Λευτέρη Κανδύλη και τον Φαίδωνα Δερνίκο, να μας επισημάνουν τα δύο κρασιά που δοκίμασαν τη φετινή χρονιά και τους εντυπωσίασαν, δύο κρασιά που θα τα θυμούνται και τις επόμενες χρονιές, δύο κρασιά που θα μείνουν σε περίοπτη θέση στο μπλοκάκι της γευσιγνωσίας τους κάτω από το έτος 2018. Ως μπόνους, τους ζητήσαμε και ένα πιάτο με το οποίο θα ταίριαζαν κάθε ένα από τα κρασιά που επέλεξαν.
Τα κρασιά που ξεχωρίσαμε – Δημήτρης Μότσος
Sadie Family Wines Treinspoor 2016
South Africa, Swartland
13% ABV, Ποικιλία: Tinta Barocca
Αν μου έλεγαν να διαλέξω έναν παραγωγό από τις χώρες του Νέου Κόσμου ως αγαπημένο, θα διάλεγα με διαφορά τον Eben Sadie. Έχω τεράστια εμμονή μαζί του. Πρώην surfer, κοσμοπολίτης, rockabilly, οραματιστής, ο ορισμός του open minded και κυρίως ακούραστος «περιπατητής». Ο διάσημος συγγραφέας οίνου Neal Martin τον έχει αποκαλέσει μεταξύ άλλων ως “terroir-obsessed” που γυρνάει σπιθαμή προς σπιθαμή όλη τη Ν. Αφρική, προκειμένου να ανακαλύψει ξεχασμένους παλιούς αμπελώνες και μοναδικά terroirs. Από αυτά τα αμπέλια προέρχεται η “Old Vine Series” του με ονόματα που παίζουν krav maga με τη γλώσσα: Kokerboom, Mev Kirsten, Pofadder, Skerpioen, Skurfberg, Soldaat, Treinspoor, TVoetpad.
Το Treinspoor φέρει το όνομα του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού δίπλα στον οποίο βρίσκεται το ξεχασμένο αμπέλι της ποικιλίας Tinta Barocca, το οποίο φυτεύτηκε το 1974 στην περιοχή Swartland. Τα εδάφη αποτελούνται κυρίως από γρανίτη και αμμόλιθους ενώ τα κλήματα είναι φυτεμένα σε κύπελλο, κάτι που προστατεύει τη λεπτή φλούδα της ποικιλίας από τον καυτό ήλιο της περιοχής. Το κρασί οινοποιείται και ωριμάζει με τις οινολάσπες σε μεγάλες τσιμεντένιες δεξαμενές, ούτως ώστε να μην επηρεαστεί το αρωματικό δυναμικό από τα δευτερογενή αρώματα του δρύινου βαρελιού και να διατηρηθεί αψεγάδιαστος ο χαρακτήρας της ποικιλίας. Εμφιαλώνεται ακολλάριστο και αφιλτράριστο.
Ελκυστικό ρουμπινί χρώμα με μια μύτη που αρχικά είναι κλειστή (μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για κρασί δύο ετών), αλλά μετά από μια ώρα αρχίζει και ανοίγει σχεδόν απειλητικά. Ανθικά αρώματα με το γιασεμί και το αγιόκλημα να κυριαρχούν δίπλα σε αποξηραμένη βιολέτα, άγρια μαύρα μούρα, κόκκινο κεράσι, ζαχαρωμένα φρούτα, γήινες νότες και καπνιστό κρέας. Μοναδική πολυπλοκότητα λόγω του παλαιού αμπελώνα, αλλά και της ιδιοφυούς διαχείρισης του Eben Sadie. Στο στόμα μία είναι η λέξη που μου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό: πλουραλισμός. Γεμίζει κάθε γωνιά του στόματος ενώ διακρίνεται για τη μοναδική του ισορροπία και την εξαιρετικά ενσωματωμένη φυσική οξύτητα. Βελούδινες τανίνες, άριστα ενσωματωμένες στη ραχοκοκαλιά του κρασιού και με αλκοόλ μόλις στο 13%. Προίκα των παραπάνω η ατελείωτη και δαντελένια επίγευση. Μουδιάζει το στόμα μου στη σκέψη του πως θα εξελιχθεί αυτό το κρασί τα επόμενα 10 – 15 χρόνια.
Γευστικός συνδυασμός:
Και τι δεν θα έδινα να το δω δίπλα σε ένα λαγό στιφάδο ή καλύτερα σε ένα αγριογούρουνο αργομαγειρεμένο στη γάστρα με αποξηραμένα δαμάσκηνα και κυδώνια.
Tenuta delle Terre Nere «Prephylloxera» La Vigna di Don Peppino 2015,
Italy, Etna
14% ABV, Ποικιλίες: Nerello Mascalese (95%), Nerello Cappuccio (5%)
Island within an island. Έτσι αποκαλούν στην Tenuta delle Terre Nere την Αίτνα: νησί μέσα στο νησί, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να υπογραμμίσουν τη μεγάλη διαφορά που έχουν οι ακραίες συνθήκες της αλπικής Αίτνας από το υπόλοιπο νησί. Όντως, αυτό το ξεχωριστό μικροκλίμα της Αίτνας σε συνδυασμό με το ηφαιστειακό εδαφικό ανάγλυφο αποτελούν ένα μοναδικό συνδυασμό που ευθύνεται για κάποια από τα πιο ιδιαίτερα και πιο συγκλονιστικά κρασιά του πλανήτη. “Βουργουνδία του Νότου” έχουν αποκαλέσει την Αίτνα οι οινογράφοι ενώ το “Nerello Mascalese”… Pinot Noir της Μεσογείου. Όχι άδικα βέβαια, αφού πραγματικά έχουν χτυπητές ομοιότητες.
H Tenuta delle Terre Nere βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές της Αίτνας, της περιοχής που είναι ξακουστής για τα πιο ιδιοσυγκρασιακά κρασιά της ονομασίας προέλευσης. Στο σύνολο έχει στην κατοχή της 55 εκτάρια στα οποία καλλιεργούνται μόνο γηγενείς ποικιλίες. Ένα βήμα παραπέρα και πάνω στα πρότυπα της Βουργουνδίας έχουν χωρίσει τα αμπελοτεμάχια σε Premier Crus (Santo Spirito, Guardiola και Feudo di Mezzo) και Grand Crus (Calderara Sottana, San Lorenzo, Bocca d’Orzo και Prephylloxera). Το συγκεκριμένο κρασί προέρχεται από δύο μικρά κομμάτια γης που βρίσκονται πολύ κοντά στο οινοποιείο στην περιοχή Calderara Sottana στις βόρειες πλαγιές της Αίτνας σε υψόμετρο 600μ. Στα ηφαιστειακά αυτά εδάφη, που αποτελούνται κυρίως από βασάλτη, pumice και σκληρές πέτρες, τα αμπέλια επέζησαν από τη λαίλαπα της φυλλοξήρας (εξού και το όνομα Prephylloxera) και σκληραγωγήθηκαν από τα μέσα του 19ου αιώνα. Η μέση ηλικία τους ξεπερνάει τα 140 έτη! Η καλλιέργεια τους είναι πιστοποιημένα βιολογική, τα κλήματα αναπτύσσονται στο παραδοσιακό σύστημα goblet (κύπελλο) ενώ οι αποδόσεις είναι εξαιρετικά χαμηλές. Τέλος, ο Don Peppino είναι υπαρκτό πρόσωπο και είναι ο γνωστός παππούς που φρόντιζε για πολλά χρόνια αυτό το κομμάτι του αμπελώνα. Ως φόρο τιμής λοιπόν, το κρασί φέρει το όνομά του, το οποίο αποφάσισε να οινοποιεί ξεχωριστά από το 2006 ο Marco de Grazia, καθώς διείδε σε αυτό μια ξεχωριστή δυναμική. Το κρασί ωριμάζει 18 μήνες σε ένα συνδυασμό από γαλλικά barriques και tonneaux.
Από το χρώμα καταλαβαίνεις ότι το Nerello Mascalese είναι μια ποικιλία που «πινονουαρίζει» αρκετά. Καθαρό ρουμπινί με απαλές γκρενά ανταύγειες. Η μύτη είναι σαγηνευτική από την αρχή. Αν κλείσεις τα μάτια σου πραγματικά νομίζεις ότι περπατάς πάνω στο ηφαίστειο, με ορυκτότητα, γραφίτη και αρώματα καπνού να κυριαρχούν. Μια μικρή ανάδευση στο ποτήρι και η μαγεία ξεκινά: τραγανά βύσσινα και κεράσια, φράουλα, φραγκοστάφυλο, δίπλα σε ροδοπέταλα, γλυκόριζα και γλυκά μπαχαρικά. Και αν η μύτη είναι ερωτική θεωρώ ότι η υφή του κρασιού είναι όλη η «μαγκιά». Παροιμιώδης ισορροπία ανάμεσα σε δύναμη και φινέτσα ή αλλιώς «iron fist in a velvet glove». Υψηλή οξύτητα με φινετσάτες μεταξένιες τανίνες και μέτριο προς γεμάτο σώμα. Η επίγευση (βγαίνοντας λίγο εκτός γευσιγνωστικού πλαισίου) θυμίζει την ευθεία γλώσσα του Charles Bukowski: τολμηρή, ειλικρινής και καθόλου υποκριτική. Σχεδόν βουργουνδέζικη. Δύσκολα μπορείς να βγάλεις από τη μνήμη σου ένα τέτοιο σοφιστικέ κρασί που σε κάνει να σκέφτεσαι, να αναρωτιέσαι και να επεκτείνεις τους γευστικούς σου ορίζοντες.
Γευστικός συνδυασμός:
Στη Σικελία συνδυάζουν πολύ συχνά τα ερυθρά κρασιά τους με… ψάρι (μέχρι και με σαρδέλες) ή και λαχανικά. Έτσι, μην το φοβηθείς με τόνο σε σάλτσα λιαστής ντομάτας, γεμιστές ντομάτες και πιπεριές με ζυγουρίσιο κιμά και φυσικά σπαγγέτι με κεφτέδες και τριμμένο κρητικό ανθότυρο ωρίμασης.
Ο Δημήτρης Μότσος είναι κάτοχος WSET Diploma, σύμβουλος Οίνου και Πωλήσεων στην Κάβα Αμπατζής στη Θεσσαλονίκη, αρθρογράφος οίνου στο περιοδικό πολιτισμού Parallaxi.
Τα κρασιά που ξεχωρίσαμε – Θεόδωρος (Ted) Λέλεκας
Καπνίας 2011, Κτήμα Χατζημιχάλη
Ελλάδα, Αταλάντη Φθιώτιδας
14% ABV, Ποικιλία: Cabernet Sauvignon
Θεωρώ τεράστιο κεφάλαιο για το Ελληνικό κρασί τις γηγενείς μας ποικιλίες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιφρονούμε και την αξιόλογη δουλειά που γίνεται με τις διεθνείς ποικιλίες, ειδικά από οινοποιεία που έχουν μακρά εμπειρία και τεχνογνωσία σε αυτές. Ο Καπνίας, από 100% Cabernet Sauvignon, στην τρέχουσα πλέον εσοδεία του, είναι ένα μεγάλο κόκκινο κρασί, με όλη τη σημασία της λέξεως. Τυπικά αρωματικό, πληθωρικό, δυνατό αλλά απόλυτα ισορροπημένο και με τέλεια διάρκεια.
Γευστικός συνδυασμός:
Σκέψου το πιο εξωτικό κομμάτι κόκκινου κρέατος και βάλε το δίπλα του και δεν υπάρχει περίπτωση να μην το τιθασεύσει από την πρώτη κιόλας γουλιά!
Dom Pérignon 2008 Legacy Edition
Καμπανία, Γαλλία
12,5% ABV, Ποικιλίες: Pinot Noit, Chardonnay
Θα κατηγορηθώ για μεροληψία, προκαλώ όμως οποιονδήποτε να δοκιμάσει αυτή τη συγκλονιστική Σαμπάνια και να με διαψεύσει. Την περίμενα πολύ καιρό – και όχι μόνο εγώ. Άλλωστε για χάρη της καταστρατηγήθηκε για πρώτη φορά η σειρά στον Οίκο Dom Pérignon, αφού η συγκεκριμένη vintage λανσαρίστηκε ενάμιση χρόνο μετά από την… επόμενη, τη 2009, που κυκλοφορεί από πέρυσι! Η τελευταία δημιουργία του Richard Geoffroy, του θρυλικού Chef de Cave του Οίκου Dom Pérignon, είναι ένα κρασί που θα θυμόμαστε και θα συζητάμε για πολύ καιρό. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που οι ειδικοί του Αμερικάνικου περιοδικού Wine Spectator το ψήφισαν στο Νο.5 του Top 100 των κρασιών που δοκίμασαν το 2018! Πώς είναι; Η τυπική «σκοτεινή μεταλλικότητα», που θεωρείται το επίκεντρο του house style της Σαμπάνιας Dom Pérignon, αυτή τη φορά πλαισιώνεται από μια απαράμιλλη πολυπλοκότητα που περικλείει πικάντικες και καπνιστές νότες, καθώς και ένα γήινο χαρακτήρα που μένει μέχρι τέλους.
Γευστικός συνδυασμός:
Αυτό το μοναδικό κρασί θα το ταίριαζα με κάτι αντίστοιχα εκλεκτό, με άξονα τα γήινα αρώματα αλλά και την κοφτερή του οξύτητα. Η πρότασή μου; Αυγά ψητά με φουά γκρα και φρεσκοτριμμένη λευκή τρούφα.
Ο Θεόδωρος Λέλεκας είναι δημοσιογράφος οίνου και brand ambassador κεντρικής και νότιας Ευρώπης για τον οίκο Moët Hennessy.
Τα κρασιά που ξεχωρίσαμε – Λευτέρης Κανδύλης
Clos de Tart 1967
Βουργουνδία, Γαλλία
14% ABV, Ποικιλία: Pinot Noir
Πριν καιρό φιλοξένησα τον μετρ του είδους Jasper Morris MW, σε ένα μεγαλοπρεπές ιβέντ για να δοκιμάσουμε Βουργουνδίες σε βάθος εννέα δεκαετιών. Μια από αυτές χρονολογημένη το 1957.
«Δεν έχω ακούσει πολλά για το ’57», του εξηγούμαι.
«Ναι όντως, ήπια χρονιά. Με ψηλές οξύτητες και ‘δύσκολα’ κρασιά στην αρχή. Αλλά μην φοβάσαι οξύτητα στις Βουργουνδίες», μου απαντά. «Και παρεμπιπτόντως είναι η ‘χρονιά’ μου».
Τελικά το highlight της βραδιάς ήταν όντως το ’57 Clos St. Jacques Armand Rousseau.
Μερικούς μήνες μετά, ανέλαβα το ρίσκο να αγοράσω ένα Clos de Tart του ’67.
Μερικά couple of hundreds of pounds που λέμε και στο Ηνωμένο Βασίλειο, από χρονιά που δεν είχε τα εχέγγυα να αποδειχθεί τρανή, βλέπε 1969. Light, acidic vintage, διάβαζα τριγύρω. Εμένα όμως στριφογύριζαν στο μυαλό μου τα λόγια του Jasper.
F*ck it! I go for it. At least is couple of hundreds.
Οπότε ένα βράδυ, βλέπω έναν από τους sommelier μου να το έχουν μπροστά τους.
Πολλές ερωτήσεις πέρασαν από το μυαλό μου, αλλά αποφάσισα να μην τις κάνω. Ανυπομονούσα να δω τι εστί.
Λοιπόν, ήταν το κρασί που με έκανε να πιστέψω πως αν το δοκίμαζα τυφλά, χωρίς να μπορώ να δω το χρώμα του θα με έκανε να πιστέψω πως ήταν λευκό.
Μια σαγηνευτική Βουργουνδία, τόσο λουλουδάτη στη μύτη και με ένα χαρακτήρα που σε έκανε να νομίζεις πως επρόκειτο για λευκό κρασί. Νύξεις νεκταρινιού και φλοιού από ροδάκινο, με μια ακατανόητη αίσθηση λευκής σοκολάτας και φρούτων του δάσους, πολύ λίγη έως μηδαμινή φυτικότητα που διακρίνει την ποικιλία με τέτοιο βάθος παλαίωσης και με μια πραγματικά μεταξένια αίσθηση, με την οξύτητα να δίνει το υπόστρωμα για να διαρκέσει για αρκετά δευτερόλεπτα στη παλέτα. Η αίσθηση ήταν απερίγραπτη, πως μπορεί να είναι τόσο διαφορετικό, τόσο μεγαλειώδες, αναρωτήθηκα; Έμοιαζε με ποίημα, ένα πίνακα του Manet ή ένα κονσέρτο του Einaudi. Σκεφτόμουν πως θα ήθελα απλώς να το μυρίζω για ώρες, να θαυμάζω το μεγαλείο του που με έκανε να ταξιδεύω.
Γευστικός συνδυασμός:
Δεν ξέρω με τι θα το πρότεινα. Οι κλασικοί συνδυασμοί για Βουργουνδίες μιλάνε για κυνήγι, γήινα και αρκετά savoury πιάτα, αλλά μια τέτοια εκδοχή θα το υπερκάλυπτε, σκεφτόμουν.
Με αυτό το κρασί θα ήθελα ίσως κάτι πιο βελούδινο, ένα γουρουνάκι γάλακτος μαγειρεμένο με ροδάκινο και πουρέ από τοπιναμπούρ, να δίνουν παράλληλα την αρωματική διάσταση και την απαλή υφή που ταιριάζει στο κρασί.
Cheval Blanc 1959
Μπορντό, Γαλλία
Ποικιλίες: Cabernet Franc, Merlot, Cabernet Sauvignon
Όταν άνοιξα τη φιάλη του μυθικού Cheval Blanc του 1959, διαπίστωσα με θαυμασμό το βαθύ του χρώμα που κρατούσε ακόμα, κάνοντας το να μοιάζει πολύ πιο νεαρό από την πραγματική του ηλικία. Οι κεραμίδι νότες στο μηνίσκο σε προδιαθέτουν να πιστέψεις πως αυτή η κυρία τα έχει τα χρονάκια της αλλά πως δεν έχει χάσει καθόλου από τη λάμψη της.
Φέρνοντάς το κρασί στη μύτη, σε κάνει να αντιλαμβάνεσαι αμέσως γιατί μπορεί μόνο να χαρακτηριστώ ως μυθικό.
Ένα κρεσέντο από ζωηρά αρώματα μαύρων φρούτων, ώριμα σε χαρακτήρα που προδίδουν τη ζεστασιά της χρονιάς, νότες τρούφας και καπνού, πιπέρι. Τόσο αρωματικό και πολύπλοκο στη μύτη που σε κάνει να σκέφτεσαι Βουργουνδία. Η κύρια μόλις σε έχει γοητεύσει και σε κάνει να θέλεις να επανέλθεις και να μυρίσεις το μεθυστικό της άρωμα. Η σιλουέτα της είναι κομψή, η απόλυτη ομορφιά του Cabernet Franc όταν έχει επιβάλλει το χαρακτήρα του στο blend. Απαλή στις κινήσεις της, μελωδική.
Μην ξεχνάμε πως προέρχεται από δύσκολο παρελθόν, ο χειμώνας του ’56 την έκανε λακωνική. Και αυτό σε κάνει να την αγαπήσεις ακόμα περισσότερο. Πως είναι όμως δυνατόν να είναι τόσο κομψή και ταυτόχρονα τόσο πολύπλοκη;
Η κουβέντα διαρκεί για ώρες και κάθε φορά που έρχεσαι κοντά της, τόσο πιο πολύ σε παρασέρνει σε χορό αισθήσεων. Τι ομορφιά!
Γευστικός συνδυασμός:
Πως μπορείς να συνδυάσεις κάτι τόσο όμορφο; Θα μπορούσα κάλλιστα να την έχω μόνη της. Μόνο κάτι εξίσου συναρπαστικό θα της ταίριαζε. Ένα prime rib Waguy beef, συνοδευόμενο από κόκκινες πιπεριές στη σχάρα με βασιλικό και αντζούγιες και με ένα Japanese style ζωμό από Shitake & Kombu για να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση ουμάμι στο πιάτο.
Τι πιο απόλυτο, από αυτό το ντουέτο;
Ο Λευτέρης Κανδύλης κατέχει τον τίτλο του καλύτερου οινοχόου του Ηνωμένου Βασιλείου για το 2016, ενώ εργάζεται ως επικεφαλής οινοχόος στο members only ‘’67 Pall Mall wine club’’ στο Λονδίνο.
Τα κρασιά που ξεχωρίσαμε – Πέρρυ Παναγιωτακόπουλος
Μαλαγουζιά 2017 – Ανατολικός Αμπελώνας
Ξάνθη, Ελλάδα
Ποικιλίες: 99% Μαλαγουζιά, 1% Ασύρτικο
Παρθενική οινοποίηση φέτος για ένα σπουδαίο κρασί από αμπέλια βιολογικής καλλιέργειας στα Άβδηρα Ξάνθης. Το κρασί πριν την εμφιάλωση παραμένει για έξι μήνες με τις οινολάσπες του, ενώ το 1/3 αυτού περνάει και από γαλλικά δρύινα βαρέλια δεύτερης χρήσης για τρεις μήνες. Εξαιρετική πολυπλοκότητα και όγκος που σπάνια συναντάμε σε άλλες Μαλαγουζιές. Το κρασί κυκλοφόρησε σε μόλις 1000 φιάλες!
Γευστικός συνδυασμός:
Λευκά κρέατα και σαλάτα με αποξηραμένα φρούτα.
Λημνιό 2017 – Κτήμα Τάτση
Γουμένισσα, Ελλάδα
13,5% ABV, Ποικιλίες: Λημνιό
Άλλη μία ολοκαίνουρια εμφιάλωση, από το σπουδαίο κτήμα Τάτση αυτή τη φορά. Εδώ όμως τα αδέλφια Τάτση ξεφεύγουν λίγο από τη λογική τους, δημιουργώντας ένα κρασί ευγενικό, δαντελένιο και ντελικάτο, ενώ συνεχίζουν να καλλιεργούν βιοδυναμικά.
Γευστικός συνδυασμός:
Τολμήστε να ταιριάξετε το Λημνιό των αδελφών Τάτση με οποιοδήποτε σχεδόν πιάτο θα ταιριάζατε με ένα κλασικό, νεαρό Pinot Noir. Η πάπια με τραγανή κρούστα θα ταιριάξει ιδανικά, όπως και ο σολομός στη σχάρα.
Ο Πέρρυ Παναγιωτακόπουλος είναι ιδιοκτήτης της κάβας Wine Kiosk και του wine bar Καντοίνα στην Καλαμάτα.
Τα κρασιά που ξεχωρίσαμε – Φαίδων Δερνίκος
Meursault Genevrieres 2015 – Louis Jadot
Βουργουνδία, Γαλλία
Ποικιλία: Chardonnay
Μετά λοιπόν από αρκετή σκέψη και επηρεασμένος από ένα ταξίδι που έκανα φέτος στην Βουργουνδία, μια περιοχή που όποιος δεν έχει επισκεφτεί ακόμη, πιστεύω πως πρέπει να το κάνει άμεσα, το πρώτο κρασί που ξεχώρισα για φέτος είναι το Meursault Genevrieres από το κτήμα Louis Jadot. Το συγκεκριμένο κτήμα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην περιοχή της Βουργουνδίας με αμπελοτόπια σε πολλά σημεία μέσα στη ῾῾Χρυσή Κοιλάδα῎. Ένα κρασί που είναι 100% Chardonnay. Το ξεχώρισα γιατί τα αρώματα από ώριμα ροδάκινα και βερίκοκα σε συνδυασμό με τις νότες ξηρών καρπών όπως το αμύγδαλο και το φουντούκι και μαζί με νύξεις μελιού και κρέμας σε προκαλούν να το δοκιμάσεις άμεσα. Όταν το γευτείς βρίσκεις μια εξαιρετική ισορροπία ανάμεσα στην βουτυράτη υφή με το εκφραστικό του φρούτο και τη ζωηρή, δροσερή οξύτητά του.
Γευστικός συνδυασμός:
Ένα κρασί ιδανικό για την περίοδο των εορτών που θα μπορούσε να συνδυαστεί με κάποιο πιάτο με θαλασσινά όπως καραβίδες ή χτένια συνδυασμένα με μια γεμάτη σάλτσα βουτύρου π.χ. μια buerre blanc.
Μοσχόπολις Legacy 2014
Θεσσαλονίκη, Ελλάδα
14% ABV, Ποικιλία: Syrah
Για την δεύτερη επιλογή θα επιλέξω ένα κτήμα από την Ελλάδα που δοκίμασα φέτος για πρώτη φορά και με εντυπωσίασε, το κτήμα Μοσχόπολις. Ένα κτήμα που δημιουργήθηκε μετά από προσπάθεια πολλών ετών στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης. Το συγκεκριμένο κτήμα καλλιεργεί ποικιλίες όπως το Ξινόμαυρο, το Μαυροτράγανο, το Syrah και το Ασύρτικο. Θα σταθώ στην ετικέτα Legacy του κτήματος που είναι 100% Syrah. Ένα Syrah που χαρακτηρίζεται από το εξαιρετικό ζουμερό μαύρο φρούτο του μαζί με αρώματα γλυκόριζας, καπνού και μπαχαρικών όπως το μοσχοκάρυδο. Όταν το γευτείς συναντάς ένα κρασί με πλούσιο σώμα, εξαιρετικές, ραφιναρισμένες ταννίνες και ένα flavor από κεράσια και δαμάσκηνα συνδυασμένο με νότες καπνού και καραμέλας.
Γευστικός συνδυασμός:
Το συγκεκριμένο κρασί θα μπορούσε να κλέψει την παράσταση στο εορταστικό τραπέζι εάν συνδυαζόταν με ένα μοσχαράκι μπρεζέ μαζί με μια σάλτσα από το ίδιο το κρασί, κόκκινα και πράσινα ολόκληρα πιπέρια και φυσικά για το τελείωμα, τριμμένη φρέσκια μαύρη τρούφα.
Ο Φαίδωνας Δερνίκος είναι επικεφαλής οινοχόος στο εστιατόριο Funky Gourmet
