Μικρό μενού, ο φάρος της νοστιμιάς

του Σταμάτη Χειλά*

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί όλοι, αν κανείς από εσάς, δεν μπορεί πλέον εύκολα να επιλέξει τα επόμενα τοπικά εδέσματα που θα κλονίσουν τη μαγειρική αντίληψη κάποιας μοναχικής, εργένικης —ή και όχι— φιγούρας, τότε ο δρόμος σίγουρα θα καταδείξει ένα μεζεδοπωλείο με μικρό μενού. Οι πολύωρες αναμονές σε αυτά, αποδεικνύουν φανερά τη νοσταλγία του επισκέπτη να γευτεί ταπεινά και συνάμα αναμενόμενα νόστιμα. Ο αυθεντικός θηρευτής της νοστιμιάς πεζοπορεί πίσω από εστιατόρια με μικρό μενού και δε σταματά να απολαμβάνει καθήμενος στα, ευτυχώς καλοσιδερωμένα, λευκά τραπεζομάντηλα που υπόσχονται να αναβιώσουν παραδόσεις και να αφυπνίσουν αισθήσεις.

Πριν το λευκό τραπεζομάντηλο λεκιαστεί με λαίμαργες, άκομψες κουταλιές, ο επισκέπτης μπορεί να φέρει στο νου του τον ελληνικό ήλιο ή τον μικροπαραγωγό να θρέφουν αγνά υλικά και βότανα, τα οποία τελικώς καταφθάνουν στο πιάτο του με αστείρευτη δημιουργικότητα. Δεν ρυθμίζουν απλώς τη γεύση του πιάτου, δημιουργούν εντάσεις στους πλέον απαιτητικούς ουρανίσκους των καλεσμένων, ανακαλώντας στη μνήμη τους πιάτα που ζωγραφίζουν αυθεντικότητα και παράδοση. Το μικρό μενού δεν περιορίζει τις επιλογές, ορίζει τις απολαύσεις. Δέκα μεζέδες αρκούν για να δώσουν στον ουρανίσκο του επισκέπτη αρχή, μέση και τέλος σε ένα γευστικό ταξίδι. Το μικρό μενού είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την επιμέλεια. Η επιμέλεια χαρίζει απλόχερα την παραδοσιακή εμπειρία φιλοξενίας. Η εύγλωττη παρουσία του όλου προμηνύει μια αξιομνημόνευτη ιστορία γεύσης που ξεδιπλώνεται λίγο-λίγο σε ένα γεμάτο από συναισθήματα τραπέζι.

Επιπρόσθετα αυτό το μοντέλο εστιατορικής, προσδίδει στα καταστήματα ιδανικές, ευνοϊκές περιστάσεις, αφήνοντας περιθώρια πλήρους αφοσίωσης στην προετοιμασία, την ποιότητα, την ακρίβεια και την παραγωγή του τελικού προϊόντος. Η απλότητα και ο μινιμαλισμός, χαρακτηρισμοί που εύκολα προσάπτονται στα καταστήματα με μικρό μενού, καλωσορίζουν την επιτυχία, μέσα από την εγγύηση της ποιότητας και της φρεσκάδας των πρώτων υλών. Συνδέονται μάλιστα με μια ιεροτελεστία, προερχόμενη από τους παραγωγούς, τους τεχνίτες μάγειρες και σερβιτόρους, όμοια όμορφη με ένα καλοσιδερωμένο λευκό τραπεζομάντηλο.

Εν κατακλείδι, όλο και κάτι μαθαίνει κανείς από την εστίαση, πόσο μάλλον από ένα εστιατόριο, που κραυγάζει από ζωντάνια και φιλοξενεί πρόσωπα κάθε λογής. Σε μια περίοδο που κατακλύζεται από υπερπληροφόρηση, ασυδοσία και φθηνή απομίμηση της πραγματικότητας, τουλάχιστον στην εμπειρία του φαγητού στο πλαίσιο του συμποσίου, επιτρέψτε μου τον όρο, τα καταστήματα αυτά είναι εδώ για να χαράξουν έναν ορθολογικό δρόμο. Το μικρό μενού είναι σαν τα καλά αρώματα που μπαίνουν σε μικρά μπουκάλια. Δίνει περιεκτικότητα, αυθεντικότητα και νοστιμιά. Το επόμενο συμπόσιο ανήκει σ’ αυτούς που γεύονται και ονειρεύονται ή καλύτερα σε εκείνους που ονειρεύονται να γευτούν.

*Γεννήθηκα στη μυροβόλο Χίο, το 2000. Αυτά τα δύο στοιχεία μαρτυρούν από μόνα τους την επαφή μου με τη φύση, τα εσπεριδοειδή, τα φρέσκα μυρωδικά και την παράδοση στη γεύση. Σαφώς η ηλικία μου με ωθεί στην παρατήρηση, την αμφιβολία και την εξέλιξη. Προερχόμενος από οικογένεια που δραστηριοποιείται στην εστίαση μπήκα από μικρός στον κλάδο με γνώμονα να αφιερώσω τη δημιουργικότητα μου στην αφύπνιση των γευστικών αισθήσεων, παρατηρώντας τις πρώτες ύλες με απόλυτο σεβασμό και δευτερευόντως αξιοποιώντας τις ίδιες για τη δημιουργία μιας γευστικής παλέτας που ταιριάζει να της αποδώσουμε τους όρους «καινοτομία» και «αυθεντικότητα». Η παρουσία μου σε διάφορα μπαρ ήταν το έναυσμα να σεβαστώ και κυρίως να απολαύσω τα αναπάντεχα, τα δημιουργικά που προσφέρει η εστίαση. Ο τρόπος που μπερδεύεται η μαγειρική, η ποτοποιία και η τέχνη είναι η πορεία που έχει χαραχθεί στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας μου.