Ποιος να το περίμενε, από τους συμμετέχοντες στην καθοριστικής σημασίας «Ναυμαχία των Αγίων», που αναστάτωσε και αιματοκύλισε τα νερά της Καραϊβικής το 1782, ότι σχεδόν τρεις αιώνες αργότερα ο πρωταγωνιστής της, μαζί με τη ναυαρχίδα του, θα έδιναν το όνομά τους σε ένα ρούμι; Η γευστική και πολιτισμική μας εξερεύνηση σε ρούμια με ιδιαίτερο ενδιαφέρον συνεχίζεται και την ίδια στιγμή ολοκληρώνεται με το τελευταίο κείμενο της μίνι-σειράς The Rum Ledger, το οποίο μας ταξιδεύει σε ένα μικρό νησάκι της Καραϊβικής με διακριτό παραγωγικό στιλ ρουμιών. Είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω το ρούμι Admiral Rodney HMS Formidable, προσπαθώντας να αποτυπώσω, παρουσιάζοντάς το εδώ, όσο γίνεται περισσότερα στοιχεία για ένα ακόμη εξαιρετικό αλκοολούχο ποτό. Το έκανα μάλιστα σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου μπαρ, στο Bluegrass στο Κορωπί.
Η Ναυμαχία των Αγίων (Battle of the Saintes) διεξήχθη τον Απρίλιο του 1782 ανάμεσα στον βρετανικό και τον γαλλικό στόλο, στα στενά μεταξύ της Γουαδελούπης και της Δομινίκας, στην Καραϊβική. Ο βρετανικός στόλος διοικούνταν από τον ναύαρχο George Brydges Rodney, ενώ ο γαλλικός από τον ναύαρχο François Joseph Paul de Grasse. Η σύγκρουση φυσικά εντάχθηκε στο ευρύτερο πλαίσιο της Αμερικανικής Επανάστασης, καθώς η Γαλλία είχε συμμαχήσει με τις αμερικανικές αποικίες εναντίον της Βρετανίας.
Κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας, ο ναύαρχος Rodney εφάρμοσε μια τακτική που έμεινε γνωστή ως “breaking the line”, εφαρμόζοντας τη διάσπαση της γραμμής του εχθρικού στόλου, επιτρέποντας έτσι στα βρετανικά πλοία να επιτεθούν από κοντινή απόσταση σε απομονωμένες μονάδες του. Η ναυαρχίδα του Rodney, το HMS Formidable, βρέθηκε στο επίκεντρο της σύγκρουσης, ενώ μετά από αυτή αιχμαλωτίστηκε ο ίδιος ο de Grasse και καταστράφηκε σημαντικό μέρος του γαλλικού στόλου.
Σύμφωνα με ιστορικούς, η εν λόγω ναυμαχία αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες βρετανικές νίκες στη θάλασσα κατά τον 18ο αιώνα, καθώς ανέκοψε τη γαλλική προσπάθεια απόκτησης στρατηγικού ελέγχου της Καραϊβικής, διατηρώντας ταυτόχρονα τη βρετανική κυριαρχία σε αρκετά νησιά της.
Ένα από αυτά τα νησιά είναι και η Αγία Λουκία στις Μικρές Αντίλλες. Αποκαλείται χαϊδευτικά και «Ωραία Ελένη της Καραϊβικής», όχι μόνο γιατί αποτέλεσε μήλον της έριδος μεταξύ των Γάλλων και των Βρετανών, αλλά και γιατί στην ιστορία της άλλαξε γλώσσα στα επίσημα έγγραφα της χώρας 14 (!) φορές, εναλλασσόμενη μεταξύ γαλλικής και αγγλικής! Σήμερα, ως πρώην βρετανική αποικία, διατελεί μέλος της Κοινοπολιτείας των Εθνών και ως τέτοιο, η επίσημη γλώσσα της είναι η αγγλική, ενώ θα λέγαμε πως και η καρδιά της χτυπά… βρετανικά.
Απόλυτα λογικό λοιπόν που η εταιρεία St. Lucia Distillers, ο μοναδικός παραγωγός ρουμιού στη χώρα, επέλεξε έναν Βρετανό για πρόσωπο ενός από τα brand της. Και μάλιστα, όχι όποιον κι όποιον, αλλά έναν που κατατρόπωσε τους Γάλλους! Το περίεργο είναι ότι το brand του Admiral Rodney αναπτύχθηκε όταν η St. Lucia Distillers εξαγοράστηκε από έναν μεγάλο γαλλικό όμιλο εταιρειών, τον Bernard Hayot με έδρα τη Μαρτινίκα! Μάλιστα, στον όμιλο ανήκουν τόσο το ρούμι Clément, όσο και το ρούμι Rhum J.M.
Η Αγία Λουκία, όπως σχεδόν κάθε νησί της Καραϊβικής, διέθετε μεγάλη παράδοση στην παραγωγή ζάχαρης και ρουμιού, πρωτίστως από μελάσα. Όμως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι φυτείες έκλεισαν, άρα σταμάτησε και η παραγωγή ζάχαρης, ενώ όση μελάσα χρειάζονταν την εισήγαν από άλλες χώρες της Καραϊβικής και της Νοτίου Αμερικής κι έτσι το ρούμι δε σταμάτησε ποτέ να αποτελεί εθνικό προϊόν.
Τα δύο πιο ιστορικά αποστακτήρια του νησιού, το Roseau και το Dennery, στο πλαίσιο του εξορθολογισμού της εθνικής παραγωγής, συγχωνεύτηκαν το 1972, δημιουργώντας την εταιρεία St. Lucia Distillers. Σήμερα σε αυτήν συγκεντρώνεται σχεδόν το σύνολο της παραγωγής του νησιού. Ασφαλώς, το πιο γνωστό brand της είναι το Chairman’s Reserve, για το παρόν όμως κείμενο θα ασχοληθώ με ένα άλλο, το Admiral Rodney.
Είχα τη χαρά πριν μερικά χρόνια να κουβεντιάσω με την CEO της εταιρείας, κυρία Margaret Monplaisir, η οποία διατελεί και εκλεγμένη CEO της West Indies Rum & Spirits Producers’ Association. Από εκείνη ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τον οίκο, αλλά και με το παραγωγικό στιλ των ρουμιών από την Αγία Λουκία, τουλάχιστον σε πιο θεωρητικό επίπεδο. Μπορείτε να βρείτε ολόκληρη την κουβέντα μας εδώ.
Η κυρία Monplaisir με ενημέρωσε πως στις εγκαταστάσεις της St. Lucia Distillers λειτουργούν τέσσερις αποστακτήρες, μια (πολύ) μεγάλη διπλή στήλη συνεχούς λειτουργίας με 45 (!) πλάκες, αλλά και τρεις χάλκινοι άμβυκες. Το μεγάλο εύρος των πλακών της στήλης, σε συνδυασμό με τη χρήση τόσο μελάσας όσο και χυμού ζαχαροκάλαμου ως πρώτης ύλης, αλλά και με τη ζύμωση με δύο διαφορετικές ζύμες, δημιουργεί οκτώ διαφορετικά αποστάγματα. Αυτά, ασφαλώς, προσφέρουν μεγάλη ευελιξία ανάμειξης, άρα και πολύ διαφορετικά ρούμια.
Το Admiral Rodney δε, ως brand, συγκεντρώνει θεωρητικά τα πλέον πρίμιουμ ρούμια της St. Lucia Distillers, ρούμια με περισσότερους εστέρες, πιο έντονα γεύστικα και με μεγαλύτερη ένδειξη ωρίμασης σε βαρέλι. Εδώ και μερικά χρόνια μάλιστα, μετά από ένα μεγάλο rebranding, έχω την εντύπωση πως έχουν διαχωρίσει ακόμη περισσότερο το Admiral Rodney ως το πλέον πρίμιουμ brand από τα ρούμια του υπόλοιπου portfolio τους.
Το Admiral Rodney HMS Formidable
Όλα τα ρούμια του Admiral Rodney παίρνουν ονόματα από τα αντίστοιχα των πλοίων του ναυάρχου σε εκείνη την ιστορική ναυμαχία. Έτσι, η St. Lucia Distillers εμφιαλώνει το HMS Princessa, το HMS Royal Oak και το ρούμι της δοκιμής, HMS Formidable, ναυαρχίδα τόσο του ναυάρχου, όσο και του brand. Σημειώστε πως, HMS είναι το αρκτικόλεξο για το His Majesty’s Ship, προσωνύμιο που έφερε κάθε πλοίο του βρετανικού στόλου.
Το HMS Formidable διαθέτει στο blend του αποστάγματα αποκλειστικά από τον συνεχή αποστακτήρα τύπου Coffey, όμως περισυλλεχθέντα στο σύνολό τους από τις πιο χαμηλές πλάκες, ως εκ τούτου, αυτά κατηγοριοποιούνται ως ‘’heavy distillates’’ και συνεκδοχικά είναι πιο πλούσια αρωματικά και πιο στιβαρά. Όλα τα αποστάγματα του έχουν ωριμάσει από εννιά έως δώδεκα χρόνια σε πρώην βαρέλια μπέρμπον, με την ωρίμαση να έχει πραγματοποιηθεί αποκλειστικά στο νησί της Αγίας Λουκίας.
Αρκετά όμως με την θεωρία, είχα στα χέρια μου μια ολόκληρη φιάλη και με αυτήν, αποφάσισα να πεταχτώ μέχρι το Bluegrass στο Κορωπί, για να την δοκιμάσω παρέα με τον Ανδρέα Μπότσαρη. Ας δούμε λοιπόν τι αποκομίσαμε.
Στη φιάλη του Admiral Rodney HMS Formidable
Είχαμε υπέροχο φως εκείνο το απόγευμα στο Bluegrass κι έτσι αναδείχθηκε υπέροχα το σκούρο χρυσαφένιο προς χάλκινο χρώμα του HMS Formidable, με τις πορτοκαλί ανταύγειες του και τα λεπτά του δάκρυα στο ποτήρι.
Τα πρώτα αρώματα που έφθασαν στη μύτη μου ήταν αυτά των γλυκών μπαχαρικών, μαζί με σοκολάτα γάλακτος και κακάο. Ταμπάκο, κομψά διαλυτικά (solvent) αρώματα, βεβαίως ολίγη από καρύδα και μια αναπάντεχα ευχάριστη και δροσερή αίσθηση ιωδίου.
Στο στόμα είναι ξηρό —δεν παίρνω όρκο για απόλυτη απουσία πρόσθετης ζάχαρης— το ξύλο του βαρελιού δεν είναι σε κανένα σημείο ενοχλητικό —λογικά χρησιμοποιούν μεγάλα και δευτερότριτης χρήσης βαρέλια— και η επίγευσή του μέτριας διάρκειας. Νόστιμο και ισορροπημένο, αν και ελαφρώς πιο στιβαρό από τα υπόλοιπα της σειράς των Admiral Rodney.
Το όλον έρχεται σε μια πολύ όμορφης αισθητικής φιάλη, τετραγωνισμένη περιμετρικά και με χαμηλό κέντρο βάρους, η οποία θυμίζει παλιάς αισθητικής καράφες που χρησιμοποιούνταν για παλαιωμένα αποστάγματα. Εμφιαλώνεται στους 40% αλκοολικούς βαθμούς και στην Ελλάδα διανέμεται από την εταιρεία Αφοί Τσακνάκης.
Θερμές ευχαριστίες στον Ανδρέα Μπότσαρη και στην ομάδα του Bluegrass στο Κορωπί για τη φιλοξενία.
All photos by Antonis Tourzas, exclusively for Bitterbooze.com
